"නිමක් නැති කතාවක්" , ලියන්නට පූර්විකාවක්....
අලුත් අවුරුද්දේ හා හා පුරා කියලා කතාපොතේ ලියවෙන පලවෙනි ලිපිය තමයි මේක...ඉතිං බ්ලොග් අවකාශේ ඉන්න හැම කෙනෙක්ටම , මේ ලැබුවා වූ නව වසර, කිරි පැණි උතුරන , සුබ සිතිවිලි සියල්ල ඉටුවන සුබම සුබ ,අති සාර්ථක වසරක් වෙන්න කියලා ප්රාර්ථනා කරනවා මුලින්ම....
කතාපොත පුරාවටම ගොඩක් දේවල් ලියවුනා පහුගිය අවුරුදු දෙක තුළ.ඒ අතරතුර කෙටි කතාවකුත් ලියවුනා "අහිමි සෙනෙහස" නමින්... "අහිමි සෙනෙහස" කතාකලේ මිත්රත්වයක් තුළ අහිමිවූ සෙනෙහසක් ගැන... ඒ කතාවට ගොඩ දෙනෙක් ආසා කළා.ගොඩ දෙනෙක් කතාව කියවල රසවින්දා කියලා ලැබුණු ප්රතිචාර වලින් හොඳටම තේරුම් ගියා... තවත් සමහරු ඇහුවා කවදද ආපහු ඒ වගේ කතාවක් "කතා පොතේ" ලියවෙන්නේ කියලා....
2011 වසරේදී නොහිතපු තරං මම කාර්යබහුල වුනා... අදටත් ඒකෙ වෙනසක් නැහැ... ඒත් තවත් කතාවක් ලියන්න ඕනි කියලා මගේ හිත මට බලකලා... අන්තිමට හිතට එකඟවෙන්න මට සිද්ධ වුනා.... ඒ නිසා,මම තවමත් අවසානයක් නොදන්නා, "නිමක් නැති කතාවක්" ලියන්න පටන් ගත්තා... අද ඉඳං කොටස් වශයෙන් කතා පොතේ දී ලියවෙයි "නිමක් නැති කතාවක්"... ආරාධනා කරනවා හැමෝටම ඇවිත් කියවලා බලන්න කියලා... අනිවාර්යයෙන්ම,මෙතෙක් ඔබ නොහිතපු,නොදැකපු මානෙකට ඔබේ හිත අරං යනවා , "නිමක් නැති කතාවක්"....
===================================
ආදරේ කරන්න බැරිද මට?
මම තාම පොඩි වැඩියි?
ඇයි ඒ?
ආදරේ කරන්නේ ලොකු මිනිස්සු විතරද?
පුංචි මට ආදරේ කරන්න බැරිද?
මම එයාට ගොඩාක් කැමතියිනේ.....
එයත් මට කැමති ඇති....
මට එහෙම හිතෙනවා....
අනේ,
එයා මගේ...
කාගේවත් වෙන්න දෙන්නේ නෑ මම...
ආදරෙයි එයාට..
හැමදාමත්....
කවුරු මොනවා කිව්වත්....
වෙනස් වෙන්නේ නෑ මම.....
කවමදාවත්......
===================================
